kan niet meer...

Gisteren en vannacht had Ludo het heel zwaar. Hij had even een borreltje nodig en toen werd hij wat emotioneler. Hij trok het echt niet meer – huilen “ik kan niet meer meisje, ik doe zo mijn best maar het is op”…zo hartverscheurend. Hij vroeg zich ook af hoe hij zo naar het ziekenhuis moest komen.

Naar bed gaan was gisteravond een grote ramp…heb hem moeten helpen om te gaan liggen en het duurde ruim een half uur voordat hij ophield met kreunen.

Vanmorgen riep hij me om 6.30 uur wakker omdat hij het niet meer uithield in bed en het hem niet lukte om er zelf uit te komen. Heb hem toen eerst maar het elektrische warmtekussen gegeven en na een half uurtje is het met veel pijn gelukt om met behulp van mij uit bed te komen. Daarna strompelen naar de stoel en daar weer geïnstalleerd met het kussen, dekbed etc. Daar is hij gelukkig weer even in slaap gevallen.

Hij is nog steeds neerslachtig en moedeloos, maar probeert dat niet te laten merken, maar ik zie het aan zijn ogen. Ik ben zelf rond 11.00 h even gaan slapen want ik voel me ook niet helemaal 100% - nu zitten mijn beide oren dicht, dus moet ook even aan mezelf denken.
Net is hij even naar toilet geweest en toen ging het lopen weer wat beter, dus tja…het is up en down en uitzitten tot vrijdag. Dan maar hopen dat er snel actie ondernomen kan worden om te achterhalen wat er nu aan de hand is. Als het een scan moet worden, dan heeft hij denk ik een roesje nodig, want op zijn rug liggen is onmogelijk. Nog 2 dagen…….

zelf beetje ziekies

Ik begin ook een beetje moe te worden, ook omdat ik sinds een paar dagen verkouden ben, met spierpijn en hoofdpijn. Slik dus ook maar paracetamol om dat een beetje te onderdrukken. Vervelendste vind ik dat ik Ludo kan aansteken en dat kan hij er niet bij hebben want hoesten of niezen doet hem verrekte pijn.

Hij zei net dat hij weer last van darmkrampen heeft – een van de bijwerkingen van de morf.pleisters. Dus ik ga hem vandaag toch maar 2 x een zakje laxeerpoeder (in een groot glas water) geven. Hij drinkt veel te weinig, haalt amper 1 liter, dus ik zeg dat dit poeder met veel water ingenomen moet worden. 100 cc is voldoende, maar dat weet hij niet …gemeen he. Maar met al die medicatie en het niet kunnen persen, vind ik dat hij gewoon meer moet drinken.

Het werk van Ludo is heel sympathiek. Ze kennen hem na 30 jaar wel en weten dat hij niet zo maar thuis blijft. Dus gelukkig van die kant geen druk.

Wat ik wel grappig/opvallend vind is dat het bij een aantal vriendinnen een “zorg/moeder” iets op roept. Tonneke roept al een paar weken dat ze voor ons komt koken – is nog niet gelukt maar ze heeft wel 2x ingrediënten voor ons gekocht.

Pia komt met adviezen en opmerkingen die heeeeeel erg onhandig zijn “toen mijn oom ook zo’n rugpijn had, bleek het kanker te zijn en binnen 2 maanden was hij dood”. Al denk je daar aan, dat zeg je toch niet??

Martha wil wel boodschappen doen als ik niet kan en zijn zussen komen ook met allerlei tips en ook wel een nuchtere opmerking van “het zit in de familie”. Mijn vroegere buurtjes leven heel erg mee, dat is wel lief.

 

 

2e morfinepleister erbij

Gistermiddag hebben we een 2^e morfinepleister erbij geplakt omdat die ene niet heel erg aansloeg. Het duurt ongeveer 2-3 dagen voordat je het effect merkt, dus maar weer afwachten.

Op internet las ik dat paracetamol effectiever tegen pijn is dan Ibu, dus ik geef hem die nu maar iets vaker.

Verder voelt de kersenpittenzak wel prettig, dus die gaat vaak de magnetron in om op te warmen. Midalgan werkt niet erg verlichtend, maar de warmte voelt ook wel prettig.

Een van zijn zussen vertelde dat zij ook een keer hevige pijnen in de lage rug had. Die had toen baad bij een sauna. Pas toen de spieren door de sauna ontspannen waren, werkte bij haar ook pas de pijnmedicatie. Het is natuurlijk de vraag of Ludo het zelfde probleem heeft, maar ik ga vandaag maar op zoek naar een klein formaat elektrische deken. Die geeft constantie warmte en is wat flexibeler dan die kersenpittenzak. Tja, je zoekt naar allerlei foefjes, handigheidjes om het maar enigszin aangenamer te maken.

 

 

morfinepleisters

 

Ludo zit nu aan de morfinepleisters, wel de lichtste van 5, maar als dit niet helpt mag er na 3 dagen 1 extra bij.

Gisterochtend was hij zelf bij de huisarts geweest en die had een receptje meegegeven voor iets wat ik niet meer weet en diclofinac en eigen paracetamol. Diclofinac en Ibuprofen mochten niet samen omdat die een interactie met elkaar hebben. Wel mocht hij paracetamol bij de Ibu nemen.

Smiddags was ik bij dezelfde huisarts voor een kennismakingsgesprek. Toen hadden we het ook nog even over Ludo omdat hij maar 1 receptje mee had gekregen. Bleek dat ze dacht dat wij nog diclofinac hadden (terwijl ze het maar voor 10 dagen had voorgeschreven de vorige keer). Dus zij receptje voor diclo uitschrijven en daarbij zei ze dat ze zich afvroeg of dat eigenlijk wel voldoende zou zijn. Gezegd dat het nu echt al heel erg is….even erbij “opgeschept” dat ik vroeger in de gezondheidzorg heb gewerkt om meer gewicht eraan te geven. Eerst had ik nog even “kan ik dat wel maken tegenover Ludo”, maar ik vind het echt niet normaal en van de week schreeuwde hij het bijna uit van “ze moeten me een keer een echte pijnstiller geven en niet zo’n flut ding”.

Afijn, lang verhaal kort…ik kreeg receptje mee voor morfinepleisters en daarbij een laxeerpoeder omdat die pleisters blijkbaar een verstoppende werking hebben.

Naast de morf.pleister mag hij Ibu en paracetamol blijven slikken.

De 17^e naar de orthopeed,….het is allemaal wat hier.

Zo, zijn we weer. De Foto’s zijn gemaakt en gelukt. Nu maar hopen dat de huisarts morgenochtend de uitslag al weet.

De Peuten hadden niet een sluitende conclusie omdat hij niet standaard reageerde op het getrek en bewegingen die zij deden. Misschien een hernia, maar dan zonder uitstraling, of versleten wervel, of ???? Zit het in een wervel/bot of in de spieren?? Ze konden het beide niet goed plaatsen.

Daarom zijn we erg benieuwd of die foto’s iets uitwijzen.

Gisteren had ik het even helemaal gehad en voelde dat ik een beetje depri werd. Moet nodig solliciteren maar mijn hoofd staat er helemaal niet naar. Ben daarom smiddags maar even gaan slapen om een beetje mijn kop leeg te maken. Nu gaat het wel weer en gaan we er weer vrolijk tegen aan.

 

Röntgenfoto's laten maken

We gaan straks naar het ziekenhuis Overvecht om röntgenfoto’s van Ludo's rug te laten maken, want de manueel therapeut kon het ook niet echt plaatsen. Dus terug naar huisarts gegaan en die wil eerst foto’s zien.

Slapen doet Ludo op verschillende plekken, logeerbed, rode stoel en bank. Soms zo hartverscheurend om aan te horen en te zien als hij van plek veranderd…dan duurt het zeker 10 minuten voordat hij een houding gevonden heeft wat het beste is voor dat moment. Hoesten of niezen, dan verrekt hij weer van de pijn en schreeuwt hij het uit.
Ik ziet nu thuis weer een beetje in de verzorging...kersenpittenzak verwarmen, eten/drinken, emmer om te plassen, helpen aankleden etc.

Hopelijk is er op de foto te zien wat er aan de hand is. Morgenochtend heeft hij een afspraak bij de huisarts, dan vind ik dat hij in ieder geval sterkere pijnstillers moet vragen want dit is niet langer zo te doen.

.

Manueel therapeut

Afgelopen donderdagmiddag de afspraak met de fysiotherapeut en een collega – een manueel therapeut. Die heeft Ludo in allerlei bochten gebogen en bewegingen laten doen.

Ook deze kon helaas de pijnklachten niet duidelijk plaatsen. Het zou een hernia kunnen zijn, maar dan zonder de normaal te verwachten uitstraling naar het been.
De fysio geeft het dus weer terug aan de huisarts. Daar gaat Ludo volgende week heen en dan maar zien wat de volgende stap is.

Door het gefrunnik door de therapeuten is de pijn vandaag weer in alle hevigheid aanwezig. Ludo kan alleen maar met veel moeite en pijn in de “rode” stoel zitten/hangen en slikt iedere 3 uur een pijnstiller.